Steeds meer kinderen en jongeren neerslachtig…

Hoe komt het toch dat de kinderen en vooral de jongeren tegenwoordig zo neerslachtig zijn? Door mijn stage als doktersassistente was ik verbaasd, maar vooral geschrokken hoeveel jongeren op het spreekuur kwamen met deze ‘hulpvraag’. Of ouders die zich zorgen maakten over hun kind.

Maar hoe komt dat nu? Zijn de tijden zo verandert ten opzichte van vroeger? Vragen we teveel van onze jongeren? Of is de mentaliteit zo anders als toen? Ik denk dat meerdere factoren meespelen, als moeder van 3 jongens zie ik hoe ze soms ‘worstelen’ met alle wat er van hun gevraagd wordt. Op school, vrienden, de sociale druk om ‘erbij’ te horen en om te slagen in het leven. Ik hoor zo vaak; “mamma ik ben zo moe”. Jongeren maken natuurlijk fysiek en emotioneel een hele verandering door wat al veel energie kost. Mijn vraag is: kunnen we een bijdrage leveren aan het welzijn van de jongeren en hebben we invloed op wat er van hun gevraagd wordt? Ik denk wel tot een bepaalde hoogte. Natuurlijk kunnen we onze kinderen niet behoeden voor alles wat er op hun pad komt en ze altijd maar aan de hand meenemen. Maar ik denk dat we een bijdrage als ouders kunnen leveren door regelmaat aan te bieden, door onze kinderen het gevoel te geven dat ze ‘goed’ zijn zoals ze zijn en dat ze af en toe best mogen “chillen” en niks hoeven te doen en als er blijkt dat er toch hulp nodig is, we hun het gevoel geven dat we er voor ze zijn en ze steunen bij hun proces. Ouder zijn vind ik geweldig, maar ik vind het soms ook heel moeilijk, omdat ik ook wel eens afvraag; “doe ik het wel goed, en hoe zorg ik dat mijn jongens redelijk de puberteit doorkomen?” Daarom probeer ik naar ze te luisteren en zo goed als kan ze te steunen en zeker ook af en toe nee te zeggen…leef als ouder uit je hart wat betreft je beslissingen voor je kind dan ben je al een eind op de goede weg!

Add A Comment